Nynke van der Laan

38 jaar, vrouw met ASS

Blog geplaatst op: 2 juni 2019

 

 

Een reikende hand

 

Tijdens een van de eerste ASS psycho-educatietrainingen zag ik het staan: ‘…hierdoor worden ze soms overschat’. De zin sloeg op het eerste kenmerk van het onderwerp ‘Communicatie’ en verklaarde dat mensen met ASS zo’n omvangrijke woordenschat kunnen hebben en zo uitvoerig over een onderwerp kunnen praten dat ze daardoor overschat worden. Het inzicht sloeg bij mij in als een bom… Daarom heb ik nog niet de hulp gekregen die ik nodig heb, ik word overschat. 

 

Sindsdien begrijp ik beter waarom ik al jaren verlang naar een reikende hand. Want naast het feit dat ik door een gebrek aan kennis over autisme bij vrouwen niet eerder de juiste hulp heb gekregen, speelt mijn manier van communiceren ook een grote rol. Een vlotte babbel heb ik niet, maar ik kan mezelf goed uitdrukken en heb een redelijk zelfverzekerde houding. Blijkbaar wek ik daarmee de indruk dat ik mijn zaakjes prima zelf kan regelen. Tot op zekere hoogte is dat ook zo, maar dat ik meer hulp nodig heb dan alleen ‘een zetje in de goede richting’ is door de meeste hulpverleners niet opgepikt.  

 

In de jaren voorafgaand aan de diagnose klopte ik aan bij verschillende coaches, therapeuten, trainers en psychologen en op het laatst zat ik aan de keukentafel van een medium. Ik had met ieder van hen goede gesprekken, we deden oefeningen of maakten een stappenplan. Ze gaven me vaak het gevoel dat ik de ideale cliënt was; ze prezen mijn uitgewerkte plannen en proactieve houding. Ze hielpen me op weg en moedigden me aan om er mee verder te gaan waarbij ze dingen zeiden als ‘Je bent goed bezig!’ en ‘Jij komt er wel’. Goed bedoeld natuurlijk, maar dat hielp me niet op de langere termijn en nu weet ik waarom. Want plannen maken kan ik als de beste, maar de uitvoering…not so much.      

 

Het lukte me niet om mijn doelen te bereiken. Vooral op het gebied van werk. Het aantal werkloze jaren nam toe en daarmee groeide mijn wanhoop. Maar niet alle hulpverleners wisten goed om te gaan met mijn soms moedeloze houding:

‘Je hebt de neiging je als slachtoffer te gedragen’

‘Je moet zelf de verantwoordelijkheid nemen voor je leven’

‘Jij wilt aan de hand meegenomen worden, maar dat kan je niet verwachten van een ander’

Bij zulke opmerkingen voelde ik de tranen achter mijn ogen prikken, maar ik dacht ‘ze hebben gelijk, ik moet het zelf doen en dat kan ik ook best’. Maar na verloop van tijd liep ik opnieuw vast. Ik verzandde in allerlei opties en overwegingen, raakte teleurgesteld en haakte af. 

 

Met gemengde gevoelens kijk ik terug op alle hulpverlening. Ik geloof dat deze mensen hun best voor me hebben gedaan en ik wil ze niets kwalijk nemen. Ze konden immers niet weten dat ze te maken hadden met iemand met ASS en mijn zelfverzekerde voorkomen heeft ze op het verkeerde been gezet. En toch doet het pijn. Het maakt me verdrietig dat mijn werkelijke behoefte aan hulp niet herkend werd. 

 

Sinds de zomer van 2018 weet ik dat ik ASS heb. Langzaam wordt duidelijk wat ik nodig heb: langdurige begeleiding door iemand die ervaring heeft met autisme. Iemand die geduldig is en mijn manier van denken doorziet. Iemand die regelmatig -uit zichzelf- bij mij ‘incheckt’ en vragen stelt als ‘hoe staat het er mee?’, ‘waar loop je tegen aan?’ en ‘wat heb je nodig?’. En ja, iemand die mij de hand wil reiken als ik er zelf niet uit kom.

 

Nynke

 

 

 

 

#autisme #vrouwenmetautisme #overschatting #hulpverlening 

 



Hieronder kun je via het formulier een reactie op de blog achterlaten. Er wordt gevraagd om je naam in te vullen. Dit mag natuurlijk ook een pseudoniem of mogen ook initialen zijn als je liever niet wilt dat je naam bekend wordt. Let er tevens op dat ook sommige auteurs van de blogs onder een pseudoniem geschreven zijn. Ken je de werkelijke identiteit van de auteur, verklap deze niet per ongeluk in je reactietekst. 

Commentaren: 5
  • #5

    Nynke (vrijdag, 13 september 2019 14:25)

    Bedankt voor je reactie Machiel. Erkend worden is inderdaad heel belangrijk. Iemand die de moeite neemt en een extra stap wil zetten voor je. Op dit moment is er gelukkig wel een professional die mij helpt en steunt. Veel succes voor jou en lieve groet!

  • #4

    Machiel Cornelis (vrijdag, 06 september 2019 09:04)

    Mooie herkenbare blog Nynke.
    Bij herkenning hoort ook erkenning want wat jij schrijft is precies mijn situatie.
    Je neemt het de hulpverleners niet kwalijk,schrijf je. Toch zijn de 'symptomen' die je beschrijft heel herkenbaar en zou door iemand die de moeite neemt ons te zien herkend moeten worden.
    Ook ik heb sinds de zomer van 2018 de diagnose ass. Op mijn aandringen de test gedaan omdat ik in tegenstelling tot de hulpverleners wel de symptomen herkende.
    Nu heb ik een coach, die is erg behulpzaam. Weet en begrijpt.
    Ik wens je een goede coach toe.
    Lieve groet Machiel C.

  • #3

    Nynke (dinsdag, 30 juli 2019 14:30)

    Wat een lieve reactie Anoniem, dank je wel. Verdrietig dat jij het ook zo hebt ervaren/ervaart. En wat je zegt over sommige naasten in je omgeving, dat ze het niet geloven, dat herken ik ook. Hopelijk komt er steeds meer begrip en erkenning voor vrouwen met autisme. Door ons verhaal te delen dragen we daar al aan bij. Veel liefs!

  • #2

    Anoniem (zaterdag, 27 juli 2019 02:31)

    Dezelfde opmerkingen heb ik ervaren..wat deed dat pijn. Je voelt je al zo alleen en het niet herkend worden maakt je machteloos en je zakt nog dieper in eenzaamheid van binnen. Sommige mensen in mij naaste omgeving willen niet geloven dat ik autisme heb..ik ben toch immers zo sociaal. Maar dat is juist helemaal niet zo..dat is het masker wat vrouwen met autisme dragen. Vriendschappen zijn voor mij niet te onderhouden..de ene keer ben ik zo leuk en ineens hoor je niks meer. Nee omdat ik me terug trek en niet kan onderhouden. Ik herken je gevoel zo goed over een helpende hand nodig zijn..want juist door geen erkenning terwijl je je zo klein en angstig en verdrietig voelt...dat maakt het alleen maar erger. Ik heb hier een brok van in mijn keel.. Weet dus dat je niet alleen bent.. Alle liefs en een dikke knuffel

  • #1

    Mariëlle van der Plas (donderdag, 13 juni 2019 11:18)

    Dag Nynke,

    Met aandacht lees ik je blog.
    Als je op het gebied van werk naar werk nog hulp begeleiding zoekt laat t mij weten.
    Of ik daarvan vanuit mijn specialisme iets voor je kan betekenen. Stuur mij dan een berichtje .....of een app.

    Hartelijk groet Mariëlle
    Marielle@personalyouthjobcoach.nl
    0624355395